Çekmeköy, İstanbul´un Anadolu yakasındaki Alemdağ ormanlarının güney batı kesiminde bulunan Keçiağılı Tepesi´nin güney yamaçlarında kurulmuştur. Denizden yüksekliği 100 m´dir. Osmanlı Dönemi yazılı kaynaklarından tespit ettiğimiz bilgilere göre Çekmeköy ve civarının kuruluşu Kanuni Sultan Süleyman (1520-1566) zamanına kadar dayanmakta ve idari olarak İzmit Sancağı´na bağlı bulunmakta idi. Osmanlı dönemi İdari yapılanmasında İstanbul yakası ayrı bir sancak olarak kabul edilmektedir. Bölgenin, Paşa Sancağı olarak Kaptan Paşa tarafından asayişi sağlanmakta idi. Anadolu yakasının, yani Üsküdar ve Beykoz kazalarının asayişi ise İzmit Bey´i tarafından sağlanıyordu. Osmanlı döneminde, İstanbul´un bir semti sayılan Üsküdar ve Beykoz gibi kazalarla bağlı köylerin ise Bolu Vilayeti sınırları içerisinde bulunan Kocaeli (İzmit) Sancağı´na bağlı olduğunu görmekteyiz.[1] İstanbul´un Anadolu yakasının İzmit´e bağlı bulunması, Anadolu yakasının Orhan Bey zamanında İzmit Kalesi´yle birlikte fethedilmesi nedeniyle aynı statüyü sürdürmüş olmasından kaynaklanıyordu. Kanuni Sultan Süleyman (M.1520-1566) zamanında hazırlanmış olan Tapu Tahrir Defteri´[2]ne göre; Alemdağ Bölgesi´nde bulunan köyler Beykoz (Yoros) Kazası´na bağlı bulunuyordu. Yine Sultan III. Mehmet (M.1595-1603) zamanında hazırlanmış olan diğer bir Tapu Tahrir Defteri´[3] ne göre ise; Beykoz (Yoros) Kazası´na bağlı bir bölge olan Çekmeköy ve çevresinin 1867 yılına kadar Beykoz (Yoros) kazasına bağlı iken, bu tarihten sonra Kartal Kazası´na bağlanmış olduğunu görüyoruz. Çekmeköy´ün bu statüsü Cumhuriyet döneminde Üsküdar Kazası´na bağlanana kadar devam etmiştir. Osmanlı döneminde Çekmeköy bölgesi, bir orman ve çiftlikler beldesidir. Çekmeköy ve civarının oluşmasında ve gelişmesinde Atik Valide Sultan Vakfı´nın önemli bir işlevi olmuştur. Atik Valide Sultan´ın Üsküdar´da, Bahçekapı´da ve sair yerlerde bulunan cami ve imaretlerinin odun ihtiyacını karşılamak şartıyla bu bölgeye yerleştirilen insanlar, Alemdağ Vakıf Baltalığı´ndan odun kesip kendi arabalarıyla Üsküdar ve İstanbul´un diğer semtlerinde satmak şartıyla bu bölgeye yerleştirilmişlerdir. Alemdağ civarındaki Atik Valide Sultan Camii ve İmareti´ne bağlı bulunan arazi ve ormanlar, II. Abdülhamit döneminde Sarayın özel hazinesi olan Hazine-i Hassa´ya bağlanmış olup, hazine idaresi tarafından idare olunmakta idi. Alemdağ Ormanları ve civarında bulunan vakıf arazilerinden elde edilen gelirlerle Saray-ı Hümayun ve Üsküdar´da bulunan Atik Valide Sultan Camii ve İmareti´nin muhtelif ihtiyaçları ile odun ihtiyacı karşılanıyordu. Bölgede bu hizmeti yerine getirmek üzerede ´Baltacı´ ismi verilen görevliler bulunmaktaydı.[4] Baltacılar, kesime gelen odunları kesmekte ve bu odunların bir kısmını ocaklarda odun kömürü haline getirmekte idiler. Hazır hale gelen odun ve kömürler, arabalarla Üsküdar´da bulunan vakıf imaretine getirilmekte idi. Arabacılar her yıl bu ormanlardan 1500 çeki[5] kadar odunu vakfın imaretine taşımakta idiler. 1845 tarihli temettuat kayıtlarına göre; günümüzde Çekmeköy sınırları içerisinde bulunan Alemdağ Köyü´nün 19 haneye, Sultançiftliği Köyü´nün ise 22 haneye sahip olduğu ve bu köylerde oturan nüfusun tamamına yakınının korucu, baltacı, arabacı ve kömürcü olarak geçimlerini bu ormandan sağladıklarını görürüz.